مهدى عبداللهى

39

خطبه هاى معصومين ( ع ) در جمعه ها وعيدين ( فارسى )

شما را به دور انداختن اين دنيا كه شما را رها خواهد كرد و از دستتان بيرون خواهد رفت فرا مىخوانم - اگر چه ترك آن را دوست نمىداريد - و پيكرهاى شما را فرسوده مىكند - اگر چه شما تازه بودن آن را دوست مىداريد - همانا مثل شما و دنيا به سوارگانى مانَد كه راهى را پيموده‌اند و گمان مىكنند آن را به پايان برده‌اند ! و هدفى رانشانه رفته‌اند و گمان مىبرند كه به آن دست يافته‌اند ؛ چه بسا رهپوى به سوى هدفى كه اميد رسيدن دارد ، و چه بسا آرزومندِ بقا كه روزى در پى دارد كه از او نخواهد گذشت و جوينده پر شتابى از سوى مرگ او را به پيش مىراند . پس در عزّت و ناز دنيا فرو نرويد ، و از زينت و نعمت دنيا شگفت زده نشويد . و در مقابل سختيها و شدايد دنيا بىتابى نكنيد ، چرا كه عزّت و افتخار دنيا رو به گسيختگى ، و آرايش و آسايش آن رو به برگشت ، و سختىها و ناراحتىهاى آن رو به پايان است . و هر وقت و زمانى در دنيا [ هر چه دراز باشد ] رو به انتها است و هر زنده‌اى در دنيا در معرض نيستى و فنا است . آيا در آثار پيشينيان و پدران گذشته‌تان عبرت و بصيرتى براى شما نيست ؟ ! [ بلى هست ] اگر صاحب عقل باشيد . مردگان را نمىنگريد كه باز نمىگردند ؟ ! و بازماندگان كه جاودان نمىشوند ؟ ! خداوند متعال مىفرمايد : - و صدق و راستى گفتار خداوند است - « و بر [ مردم ] شهرى كه آن را هلاك كرده‌ايم ،